Voetballen schept een band met je buurland

0
5

Grenzenlos Magazine laat u kennismaken met Georg Kleinheeling en Rene Schepers, twee mannen die vol enthousiasme en overtuiging vertellen over het ontstaan en de achtergrond van hun eigen ‘Duitsland – Nederland’. Een voetbalwedstrijd voor de gein!

Georg is agrariër en houdt zich bezig met akkerbouw en heeft rundvee. Ook Rene ‘doet aan’ akkerbouw, maar hij is tevens varkenshouder. Rene: “Dat voetbal is als geintje begonnen en inmiddels uitgegroeid tot een ‘jaarlijkse tref’ waar iedereen met zijn hele familie naartoe komt. Ieder jaar wordt er een andere lokatie (lees: boerderij)  gekozen, het ene jaar in Duitsland en het andere jaar in Nederland. De bedoeling is de contacten over de grens – die er altijd al wel waren –  te stimuleren en elkaar ook privé te leren kennen.”

Internationaal voetbal2

Georg: “Het gaat om het bij elkaar komen. We gaan met de hoed rond zodat het vlees en de drank betaald kan worden. Vrouwen en kinderen betalen niet. Het is inmiddels een hele dag geworden, met touwtrekken, zeepvoetbal, vogelschieten, spijkerslaan… van alles. Als het maar leuk is en plezier geeft. We hebben ook voor de jeugd een programma, want we willen hen ook meekrijgen. Eigenlijk kun je zeggen dat het een dag is voor jongeren van tien tot vijftig jaar!”

“De eigenlijke wedstrijd duurt maar twee keer twintig minuten”, aldus Rene. “Het is ooit begonnen als initiatief van enkele leden van de ‘Landjugend’ en het ‘Agrarisch Jongeren Kontact’ hier in de (grens)regio. Volgend jaar bestaat ‘de Tref’ twintig jaar. In de eerste drie jaar was het op een vrijdagavond een voetbalwedstrijdje op een veldje bij iemand thuis. Nu hebben we een organisatiecomité dat uit zes mensen bestaat. Die overleggen zijn vaak erg gezellig. We kenden elkaar al van de Schuttersfeesten in de omgeving, en we hadden ook wel zakelijk met elkaar te maken. Dan herken je elkaar, drinkt wat met elkaar en op een bepaald moment ontstond er iets van “laten we elkaar ook eens op een andere manier ontmoeten.”

Georg: ‘Het samenzijn is belangrijker dat het wedstrijdelement. In de loop der jaren zijn er mensen bijgekomen en ook afgevallen, want het moet wel klikken. Doel van de dag is om zo veel mogelijk ‘spa?’ te hebben. Maar als we voetballen, dan voetballen we! Dan is het een ‘erezaak’.  We doen niet aan reclame; de meesten komen via de agrarische wereld. Ook al werkt het grootste deel niet meer in de landbouw.” Rene: “Die grens is een raar fenomeen. Voor mij en velen hier in de buurt bestaat ie eigenlijk al jaren niet meer. Jongeren gaan over de grens uit in Bocholt of Winterswijk. We hebben over en weer veel contact. Mijn vader is soms  echter heel verbaasd dat ik zo veel Duitse mensen ken. Voor voor hem was de grens echt ‘dicht’. Terwijl mijn opa in zijn jonge jaren ook veel meer over en weer ging, omdat hij ook veel mensen kende. Voor verjaardagen, trouwpartijen en werk.” “Je moet vooruit ‘kuken’”, zegt Georg. “Het is ook een belanrijk doel voor ons dat we jongeren tussen de tien en twintig jaar laten zien dat je met elkaar om kunt gaan en elkaar kunt leren kennen. Natuurlijk zijn er verschillen, doen we dingen anders. Maar als je elkaar kent, met elkaar plezier hebt, dan heb je geen grens. Dan laat  je je niet begrenzen in je contacten.”

Internationaal voetbal3
Internationaal voetbal1

DELEN
Volgend artikelDe eerste indruk